czwartek, 06 września 2012 22:28

Holesz Ludwik

Dodała 
Holesz Ludwik żródło: www.galeriarodzholesz.cba.pl

Holesz Ludwik (ur. 11 sierpnia 1921 w Szerokiej, zm. 13 lutego 1999 w Świerklanach Dolnych) – samorodny artysta-malarz i rzeźbiarz, górnik z kopalni „Moszczenica”.


Holesz zaczął malować na początku lat pięćdziesiątych, pełną dojrzałość artystyczną około piętnaście lat później. Był samoukiem, pracował w izolacji, nie ulegając jednocześnie wpływom środowisk plastycznych ani modom panującym w tzw. „sztuce wysokiej”. Praca w kopalni stała się dla niego inspiracją artystyczną. Pod ziemią natknął się na odciśnięte w węglu ślady pradawnych roślin. W oparciu o te znaleziska zaczął tworzyć pierwsze obrazy. Początkowo czarno-białe, później charakteryzujące się feerią intensywnych barw. Holesz posługiwał się kolorem w sposób bardzo żywiołowy, w jego obrazach uderza niezwykła wrażliwość kolorystyczna.

Pierwsza indywidualna wystawa artysty odbyła się w 1966 r. w Teatrze Ziemi Rybnickiej w Rybniku. W 1968 Holesz brał udział w prestiżowej wystawie zbiorowej śląskich artystów naiwnych w lokalu Stowarzyszenia Historyków Sztuki w Krakowie.

W 1987 roku Holesz zakończył budowę domu, w której wspólnie z żoną Agnieszką utworzyli rodzinną galerię (dziś Galeria Sztuki Rodziny Holeszów  zawiera prace Ludwika, Agnieszki, Weroniki i Karola, znajduje się w Świerklanach Dolnych przy ulicy Kucharzówka 28).

Ludwik Holesz był pracowity i konsekwentny w swych działaniach. Potrafił pogodzić obowiązki rodzinne (pięcioro dzieci, samodzilna budowa domu-galerii), zdobywanie środków na utrzymanie rodziny (ciężka praca górnika dołowego) z potrzebą twórczej samorealizacji.
Żona Ludwika – Agnieszka z domu Rojek ze Świerklan, którą poślubił w 1944 roku była jego bratnią duszą. Holesz swą kolorową wizją wszechświata skutecznie „zarażał" otoczenie, więc i Agnieszka czuła potrzebę malowania. Wybrała jednak inną drogę artystycznego wyrazu - rzadką formę tworzenia obrazów - wyszywanie.  Córka Holeszów – Weronika od urodzenia malowała, jej prace są jednak  trudniejsze do zrozumienie przeciętnemu obserwatorowi.  Syn Weroniki – Karol urodzony w 1991 roku pod wpływem dziadków i mamy od 5. roku życia maluje obrazy głównie w stylu witraży.

W 1995 roku Ludwik Holesz uczestniczył w zbiorowej  pokonkursowej ekspozycji Talent. Pasja. Intuicja w Muzeum Śląskim w Katowicach. Łącznie eksponował swoje prace na ponad siedemdziesięciu wystawach w kraju i zagranicy. Wystawiał swoje prace m. in. w: Anglii, Austrii, Belgii, Danii, Hiszpanii, Holandii, Francji, Niemczech, Norwegii, Szwecji. Otrzymał złoty medal na Światowej Wystawie Sztuki. Jego imieniem nazwano szkołę podstawową w Świerklanach. Holesz namalował ponad dwa tysiące obrazów, jego sztuka znalazła rozgłos w skali europejskiej a nawet światowej.Najbardziej znane i rozpoznawalne są projekty cykli obrazów: Kiedy węgiel był zielony, Era karbońska w pełnym rozkwicie, Ku upadkowi ery karbońskiej, Pojawienie się wody na ziemi.


Źródła:
- Fiderkiewicz Maria, Twórczość plastyczna rodziny Holeszów, Katowice 2006
- Kronika Galerii sztuki rodziny Holesz na Kucharzówce
- Ligocki Alfred, Artyści dnia siódmego, Katowice 1971
- www.galeriarodzholesz.cba.pl/

 

Czytany 3076 razy Ostatnio zmieniany czwartek, 06 września 2012 22:44
Anna Lerch

Z wykształcenia antropolog kultury, pracownik Galerii Historii Miasta w Jastrzębiu-Zdroju; autorka serii ciekawych artykułów pisanych gwarą śląska „Kuchnia po naszymu, czyli jaka".